Πέμπτη, 21 Οκτωβρίου 2010

Θα απογοητευτεί κάποιος ψάχνοντας στην ιστορία να βρει επιτεύγματα που να οφείλονται σε συλλογική προσπάθεια. Σε όλα ,από πίσω, κρύβεται το Μεγάλο Μυαλό.

Στην έρευνα , φαντάζεσθε η ΄΄θεωρία της σχετικότητας΄΄ να ήταν αποτέλεσμα συλλογικής σύλληψης και όχι του EINSTEIN
Στην ιατρική ο PAUSTER,o FLEMING,o ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ κ.ο.κ.
Στην τέχνη, ο Χατζηδάκης ,ο Θεοδωράκης κ.λ.π.
Στον πολιτισμό , Γ. Ρίτσος , Οδυσσέας Ελύτης , ο Γ.Σεφέρης, Καζαντζάκης, Παλαμάς, Καβάφης , ατελείωτος κατάλογος από ατελείωτους ανθρώπους.
Στο θέατρο,  Παξινού , Κάρολος Κουν , Κοτοπούλη, Αλέξης Μινωτής, Άννα Συνοδινού, Δημήτρης Χορν, Έλλη Λαμπέτη ,τι να πρωτοθυμηθεί κανείς.
Στο τραγούδι, Καζαντζίδης, Μαρινέλλα, Νταλάρας, Πάριος, και κατά το ποιοτικότερoν , Νανά Μούσχουρη, Demmis Roussos,  Μαρία Κάλλας , φωνές που χουν πάει την Ελλάδα μπροστά .
Στην οικονομία , Αριστοτέλης Ωνάσης, Βεάκης, Μποδοσάκης, Αβέρωφ, Συγγρός, Δρομοκαιτης, Ζάππας , άνθρωποι έξυπνοι, εργατικοί που μεγάλωσαν την Ελλάδα και δεν την απομύζησαν σαν τους νεότερους κρατικοδίαιτους νεόπλουτους επιχειρηματίες και κομματικούς χρηματοδότες.
Και οι χιλιάδες ανώνυμοι εργαζόμενοι που ξεχώρισαν στο εργοστάσιο, στην οικοδομή, στην υπηρεσία τους ,στον τομέα τους, μπόρεσαν και πρόκοψαν ,έφτιαξαν σπίτια, αγόρασαν οικόπεδα, ξέφυγαν από την μοίρα τους ,έκαναν τη δική τους δουλειά , έζησαν αξιοπρεπώς και χάρισαν τον κόπο τους στα παιδιά τους για ένα καλύτερο μέλλον που δεν το περίμεναν, αλλά το έφτιαξαν.
Σε όλους τους τομείς στην τεχνολογία, στις επιστήμες , στη φιλοσοφία, παντού, θα βρεις εξέχοντες ανθρώπους που ξεκίνησαν από χαμηλά ,ανακάλυψαν το τάλαντο  που έχουν μέσα τους , το πολλαπλασίασαν, και τελικά το μοίρασαν σαν φόρο τιμής σ’ αυτούς που οφείλουν τη φήμη τους.
Στην πολιτική όμως έχουμε το εξής παράδοξο. Αυτοί οι μεγάλοι ηγέτες που μιλάνε για τα συμφέροντα του λαού , για κοινωνική δικαιοσύνη που ονειρεύονται αταξικές κοινωνίες , και υπόσχονται επίγειους παραδείσους ,τον μόνο άνθρωπο που μπόρεσαν να υπηρετήσουν  είναι ο εαυτός τους.
Έθεσαν την ιδέα της  ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ ,του έθνους, της φυλής, του προλεταριάτου, του Ισλάμ, οργάνωσαν σταυροφορίες, κ.α. ,δημιούργησαν φανατισμούς, γέννησαν φασισμούς με αποτέλεσμα να τους κλείσει την πόρτα η ίδια η ιστορία την οποία είχαν προβλέψει ότι θα την καθοδηγούσαν.
Τα σύνολα που συστρατεύτηκαν κάτω από ένα ΥΠΕΡΒΑΤΙΚΟ ΣΚΟΠΟ, συσπειρώθηκαν γύρω από τον  ΑΛΑΘΗΤΟ ΑΡΧΗΓΟ ,χωρίς τελικώς να επιβεβαιωθεί το επιδιωκόμενο παρά μόνο η ΕΝΔΥΝΑΜΩΣΗ ΤΟΥ ΕΝΟΣ.
Οι τελοκρατιες (δηλ. οι προδιαγεγραμμένες  νομοτέλειες της  ιστορίας ), δεν επιδέχονται προσαρμογή, ούτε αλλαγές στους μηχανισμούς και διεργασίες ( process) επίτευξης τους , αφού το τέλειο δεν επιδέχεται βελτίωση.
Η διαφορετική άποψη από τον Υπέρτατο Σκοπό του Κοινού Καλού , δημιουργεί απειλή για τους κατέχοντες του ιερατείου της καθοδήγησης , χαρακτηρίζοντας ,τους διαφωνούντες , σαν αιρετικούς, ετερόδοξους, προδότες , οπορτουνιστές ,και στην καλύτερη περίπτωση μέλη με χαμηλό βαθμό συνείδησης.
Συνείδηση σημαίνει ,το σύνολο των ειδήσεων , των γνώσεων εν προκειμένω , δηλ. την εικόνα ,την γνώση που έχω για τον εαυτό μου.
Δε χωράει αμφιβολία ότι οι αυτοπροσδιοριζομενοι  καθοδηγητές πρέπει να κατέχουν τη Γνήσια Αλάνθαστη Συνείδηση η οποία αναπόφευκτα  κρίνει και βαθμολογεί τις συνειδήσεις των άλλων.
Η εκκαθάριση των ολιγωρουντων και ανεπαρκών να υπηρετήσουν την Συλλογική Συνείδηση ( αλήθεια, υπάρχει συλλογική συνείδηση;) είναι το επόμενο βήμα.
Ο ΡΑΚΟΖΙ 1948 Ο Ούγγρος κομμουνιστής Πρόεδρος  ,έλεγε <<όσοι δεν είναι μαζί μας είναι εναντίον μας >>
Η αποβολή των αιρετικών από την ΥΠΕΡΤΑΤΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΑΝΩΤΑΤΟΥ ΑΡΧΗΣ ,του ΚΑΘΟΔΗΓΗΤΗ του ΑΛΑΘΗΤΟΥ, του ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ της ΜΟΝΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ οδηγεί το σύνολο σε συρρίκνωση.
Και…..
Ότι συρρικνώνεται συσπειρώνεται. Το σύνολο γίνεται πιο συμπαγές ,χάνει την ρευστότητα του να προσαρμοσθεί στο μέλλον.

Η ζωή έχει τέτοια δυναμική , που δεν κατευθύνεται από ιδέες μιας ιστορικής στιγμής. Αντιθέτως, γεννάει ιδέες. Και για να είμαστε πιο συγκεκριμένοι, αυτός που χαράσσει την ιστορία είναι ο άνθρωπος με τις επιλογές του που δε περιμένει να βελτιώσει τη ζωή του  καβάλα στο άρμα του κάθε ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΥΛΙΣΜΟΥ .

Έτσι τα συμπαγή τελοκρατικα σύνολα , που δεν διατηρούν την ρευστότητα τους , αφυδατώνονται ,σκληραίνουν, και με την πρώτη δόνηση της ιστορίας, γίνονται κομμάτια. (βλέπε την αριστερά στην Ελλάδα)

Γι’ αυτό που στεναχωριέμαι  περισσότερο, είναι όταν βλέπω την απογοήτευση στα μάτια αυτών των αγνών αγωνιστών , που πίστεψαν σε επίγειους παραδείσους και παρέδωσαν την ζωή τους στη ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΕΝΟΣ (είτε είναι πρόσωπο, είτε είναι το κόμμα ή οτιδήποτε άλλο) και δεν πίστεψαν ότι στη ζωή τους πόσο σημαντικό είναι η ΕΝΔΥΝΑΜΩΣΗ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΤΟΥΣ.

Αυτό που χρειάζεται τώρα η Ελλάδα είναι η επανάσταση της ατομικής συνείδησης. Ο καθένας μας να αποβάλει τον εαυτό του από το εύθραυστο σύνολο που ανήκει και να πει, ότι γεννήθηκα μοναδικός και ανεπανάληπτος και ήρθα σ’αυτόν τον κόσμο, όχι να είμαι η ουρά μιας συλλογικής καθοδήγησης, αλλά καθοδηγητής της ίδιας μου της ζωής.
 

                                                                      ΚΡΟΥΣΤΗΣ ΑΝΤΩΝΗΣ

0 σχόλια:

Τροφή για γνώση

Blog Archive

Συνολικές προβολές σελίδας

Άρθρογραφία χρονικά

Ιστοσελίδα του Αντώνη Κρούστη. Από το Blogger.

Άρθρογραφία κατά ετικέτα

Αναγνώστες

Προτάσεις ιστοσελίδων

Γνωμικά

Πρωτοσέλιδα