Τετάρτη, 5 Ιουλίου 2017

Σκέφτηκα να γράψω το άρθρο αυτό χωρίς να το στολίσω με λογοτεχνικό ύφος και ούτε να δείξω το θυμό μου για όσα ζούμε. Έτσι ξερά. Τεχνοκρατικά και λογικά.

 Η υπερήφανη διαπραγμάτευση λοιπόν των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, δια στόματος πρωθυπουργού στη ΔΕΘ το 2016, έθετε 5 πολύ συγκεκριμένους στόχους:

Στόχοι.
1.     Να κλείσει όσο το δυνατόν γρηγορότερα η δεύτερη αξιολόγηση γιατί η καθυστέρηση της έχει δυσβάστακτο κόστος για την οικονομία.
2.     Την απομείωση και η ελάφρυνση του
Σάββατο, 20 Μαΐου 2017

Ολίγον καπιταλισμός με αρκετές δόσεις σοσιαλισμού είναι το μίγμα πολιτικής που εφαρμόστηκε, ιδιαίτερα στα χρόνια της μεταπολίτευσης, μέχρι τις μέρες της «Πρώτης φοράς…», δημιουργώντας μια οικονομία «τραβεστί», κατά την Καραμανλίκεια ρήση.
Προς τα πού όμως το πάει ο ΣΥΡΙΖΑ;
Πέμπτη, 6 Απριλίου 2017


Ας υποθέσουμε ότι μια γενική απεργία έχει ως αίτημα την αύξηση μισθών σε διαφορετικούς τομείς της οικονομίας και επιτυγχάνει: 10% αύξηση στους εργατοϋπαλλήλους, 20% στους βιομηχανικούς εργάτες, 30% στους οικοδόμους, 40% στους τραπεζικούς υπαλλήλους και 50% στους εργαζόμενους στις ΔΕΚΟ. Μεσοσταθμική δηλ. αύξηση 25%.


Μετά τα πανηγύρια όμως έρχεται η κατάρρευση. Η αύξηση του 25% , για όσους γνωρίζουν μαθηματικά, δεν είναι λεφτά που πήραν από κάποιους «κακούς» πλούσιους και δόθηκαν σε κάποιους «καλούς» φτωχούς όπως νομίζουν κάποιοι, αλλά εργασιακό κόστος που μετακυλύετε στις τιμές των προϊόντων.

Έτσι το επίπεδο ζωής για τους εργατοϋπαλλήλους και τους βιομηχανικούς εργάτες μειώθηκε κατά 15% και 5% αντίστοιχα, όπως και η αύξηση της αγοραστικής δύναμης των οικοδόμων είναι πολύ λιγότερη (μόλις 5%) από όσο νόμιζαν αρχικά.

Τροφή για γνώση

Blog Archive

Συνολικές προβολές σελίδας

Άρθρογραφία χρονικά

Ιστοσελίδα του Αντώνη Κρούστη. Από το Blogger.

Άρθρογραφία κατά ετικέτα

Αναγνώστες

Προτάσεις ιστοσελίδων

Γνωμικά

Πρωτοσέλιδα