Ας υποθέσουμε ότι μια γενική απεργία έχει ως αίτημα την αύξηση μισθών σε διαφορετικούς τομείς της οικονομίας και επιτυγχάνει: 10% αύξηση στους εργατοϋπαλλήλους, 20% στους βιομηχανικούς εργάτες, 30% στους οικοδόμους, 40% στους τραπεζικούς υπαλλήλους και 50% στους εργαζόμενους στις ΔΕΚΟ. Μεσοσταθμική δηλ. αύξηση 25%.


Μετά τα πανηγύρια όμως έρχεται η κατάρρευση. Η αύξηση του 25% , για όσους γνωρίζουν μαθηματικά, δεν είναι λεφτά που πήραν από κάποιους «κακούς» πλούσιους και δόθηκαν σε κάποιους «καλούς» φτωχούς όπως νομίζουν κάποιοι, αλλά εργασιακό κόστος που μετακυλύετε στις τιμές των προϊόντων.

Έτσι το επίπεδο ζωής για τους εργατοϋπαλλήλους και τους βιομηχανικούς εργάτες μειώθηκε κατά 15% και 5% αντίστοιχα, όπως και η αύξηση της αγοραστικής δύναμης των οικοδόμων είναι πολύ λιγότερη (μόλις 5%) από όσο νόμιζαν αρχικά.